خستم ... !
Last Station
ایستگاه آخر...
انگار واقعا به آخر رسید
نمی دونم چرا نمی تونم ازش دل بکنم
http://istgahe-akhar.blogspot.com/2010/12/blog-post.html
crazy
سکوتی به بلندی دست خدا
نارضایتی در رضایت.... یا شاید برعکس
دردی نامعلوم ... با خنده هایی از ته قلب
ذوق کودکانه ... با منطق آدم بزرگها
...
آشی ست خوش طعم که نمی دانم كي برایم پخته شد
Die Zeit rennt
تن من جلوتر از من قدم می زند ... ؟
... یا من جا می مانم؟
هفتهً هفت روز را سه روز سپری می کنم ... !
این روزها چــــــــقدر زود دیر می شود ... !
... یا من جا می مانم؟
هفتهً هفت روز را سه روز سپری می کنم ... !
این روزها چــــــــقدر زود دیر می شود ... !
The Last Station
pic by istgahe akhar
اینجا ایستگاه آخر است
انتهای خط
رسیدن به نرسیده ها
شنیدن نگفته ها
و باور ناباوری
اینجا ایستگاه آخر است
انتهای خط
رسیدن به نرسیده ها
شنیدن نگفته ها
و باور ناباوری
Frühlingsträume
خواب در چشمانم غلت می خورد...
و صدای خندهای کودکیم گوش هایم را پر می کنند
آواز نگران مادری که اسمم را می خواند
و چرخ و فلکی که از زمین رهایم می کند
دمپایی های قرمزم
خندهً بلند بچه ها
بوی خاک آب و جارو شدهً حیاط خانه
...... قدیم ها سال ها بیشتر نو می شد .....
Schneeflöckchen
pic by istgahe akhar
آسمانی چنان سیاه را چه چیز می تواند این چنین زیبا سازد ...
... جز برف سفید ؟؟؟
Die Kraft
pic by istgaheakhar
این چه قدرتیست که در قدم هایم جاریست
و از دستهایم شعله ور
این چه نوریست... که تاریکی برایم بی معیست
و غیر ممکن فقط غیر ممکن
این چه قدرتیست که در قدم هایم جاریست
و از دستهایم شعله ور
این چه نوریست... که تاریکی برایم بی معیست
و غیر ممکن فقط غیر ممکن
Vivi ... die kleine Künstlerin
نقاش 4 سالهً کوچکی
که چشمهایش از شیطنک برق می زد...
وقتی من را با دستان کوچکش به روی کاغذ می کشید
لحظه ای به من نگاه می کرد...
ته مدادش را می جوید...
و بعد دوباره می کشید
بعد از آن همه کشیدن و نالهً مداد آبی
به هنرش نگاهی کرد ... خدید
مطمئن... با مداد زرد
امضایش را اضافه کرد و
با افتخاراین اثر هنریش را به من تقدیم کرد
که چشمهایش از شیطنک برق می زد...
وقتی من را با دستان کوچکش به روی کاغذ می کشید
لحظه ای به من نگاه می کرد...
ته مدادش را می جوید...
و بعد دوباره می کشید
بعد از آن همه کشیدن و نالهً مداد آبی
به هنرش نگاهی کرد ... خدید
مطمئن... با مداد زرد
امضایش را اضافه کرد و
با افتخاراین اثر هنریش را به من تقدیم کرد
Wiedergeburt
پیله ای می بافم
از ابریشم ناب
و در آن پیله به دنیا خواهم آمد
...
من نمی دانم
چه رنگی خواهند داشت ... بالهای پروازم
و نمی دانم
بر کدامین گل ...لانه را خواهم ساخت.
.......
link+ پدرم می گفت که: زیباتر می شود ... کرم کوچک ابریشم
.......
link+ پدرم می گفت که: زیباتر می شود ... کرم کوچک ابریشم
Glück
امشب ... برای امروز لالایی می خوانم
تا بخوابد ...
و فردا را ... با طلوع خورشید
درآغوش می گیرم و می بوسم
تا ...
گونه هایش گل بی اندازد
و همه جا پر شود از عطر اقاقی
fighter
- وقتی نوشتم که جقدر تغییر کردی اشتباه چاپی نبود.
می خواستم بدونم از مقیاسه اون روزا با امروزت چی دستگیرت شد؟
- به اندازهٌ همهٌ نوشته هایم بزرگ شدم
به اندازهٌ همهٌ گریه هاو خنده ها
آنقدر بزرگ که خدا در قلبم جا می شود
فهمیدم ندانستن گاهی بهترازدانستن است
اما فقط بودن هم کافی نیست
اگر آن روز دنیای من در چشمان عروسکم جاری بود
امروز دنیا در دستان من است
و اگر آن روزها، درخیال خود پروانه نبودم
امروز از مرگ پروانه نمی گریستم
آن روز خورشید را لکهٌ زردی می کشیدم که می خندد
امروز اما لکـهً زردی را خورشید می سازم
...
دنیا از من جنگجویی ساخت
پر از امید
و عروسکهایم برایم دست می زنند
هر بار که پیروز به خانه بر می گردم
Aroosak
زمان چروکیده می شود
و من زیبا تر
زمین چهرهً چهار رنگش تکراری می شود و
من پر از رازو رمز
دنیا از من عقب می ماند
قلب پیرش به پاهای من نمی رسد
.........
امروز مامان عروسکم و پیدا کرد
بدون سلام همونجوری اومد تو بغلم
پوست سردش بوی خودم و می داد
تو گوشم گفت چقدر تغییر کردی
____________________________________________
butterfly
پروانه را مصلوب به دیوار می کوبند
تا اتاقشان زیبا تر شود....
____________________________________________
Muttertag
مامان؟
برام سوپ درست می کنی؟
...
مامان؟
اون جوراب گل دارا کجاس؟
...
مامان؟
سرم درد می کنه!
...
مامان؟
من دلم گرفته!
...
مامــــــــان؟
برام دعا می کنی؟
...
مامان؟
مرسی!
بهترین دوست و همراه من، روزت مبارک
...
مامان؟
اون جوراب گل دارا کجاس؟
...
مامان؟
سرم درد می کنه!
...
مامان؟
من دلم گرفته!
...
مامــــــــان؟
برام دعا می کنی؟
...
مامان؟
مرسی!
بهترین دوست و همراه من، روزت مبارک
____________________________________________
Golden dream
pic by istgaheakhr
آن سوی شهر در تاریکی شب
کور کورانه بر چمن های شبنم گرفته
قدم می زنم و با جیرجیرک ها هم صدا می شوم
کسی به من نمی خندد!
کسی با من نمی گرید!
آنجا که ماه صورتش را در برکه می شوید...
در آن نقطهً روشن...
قلبم را از سینه بیرون مکشم
در آب غلتان نگاهی به من می اندازد
می داند که سنگین است...
آهی می کشد و آرام آرام در تاریکی اعماق برکه محو می شود
سبک شده ... بر بال پروانه می نشینم و با هم
آرام دور می شویم از این خاک داغ دار
می رویم به پیشوازه ستاره
تا برایمان لالایی بخواند
انگار سالهاست که نخوابیده ام.
____________________________________________
Hope
به چشمان پر از امیدش خیره شدم
پرسیدم: ...
بزرگترین آرزویت چیست؟
لبانش را به سختی تکونی داد
ا...ز... د... و ا ج ... ک ...ن ...م
... بعد خندید
...
من هم مثل او می دانم که روزی
روی پاهای خود می ایستد
و با صدای بلند و خوانا
روبروی عشقش ...
" با اجازهً بزرگ تر ها ... بــــــــله "
... را می گوید .
____________________________________________
جهارشنبه سوری
آتش را می بوسم
وجودم گر می گیرد
از انگشتانم شراره می چکد
خارهای زیره پاهایم شعله ور می شوند
آتش زبانه می کشد تا کوها ... و از شهر ها می گذرد
می گویمش سرخی تو از من ... سردی من از تو
برف ها آب می شوند
صدای دندان به دندان خوردن در هلهلهٌ خنده و شادی گم می شود
+ سالی که نیکوست از بهارش پیدا نیست!
____________________________________________
اشتراک در:
پیامها (Atom)